Kiedy ktoś jest niezadowolony z siebie, projektuje to nieszczęście na każdego, kto próbuje go pokochać. Niszczy szczęście, bo nie potrafi go odnaleźć, a my wpadamy w ich pułapkę, bo początkowo ludzie tacy dają nam do zrozumienia, że to w nas szukają swego szczęścia.
Szczęścia nie znajdziemy nigdzie indziej, jak tylko w sobie; nikt nie może nam go dać. Nikt nie ma zadania ukojenia cudzego bólu; wszyscy musimy sami rozwiązać wszystkie nasze problemy, więc miłość drugiej osoby nigdy nie zadziała jak lekarstwo, dopóki nie zaczniemy kochać siebie. Inni mogą pomóc nam zrozumieć tę naszą iluzję, ale nic więcej; ciężka praca spoczywa na barkach każdego z nas.
Zawsze zakochiwałam się w ludziach, którzy nie odwzajemniali mojego uczucia, dopóki nie nauczyłam się kochać samej siebie. Wtedy karma się zatrzymała.
Nadejdzie czas, kiedy pomyślisz, że to już koniec. I to będzie początek.
- Epikur -
Istnieje wiele rodzajów spotkań międzyludzkich. Spotykamy ludzi, z którymi czujemy się dobrze, z którymi możemy dzielić nasz świat. Inne to spotkania, które nas budzą i pozwalają marzyć. Są wyjątkowe spotkania z ludźmi, którzy nas pocieszają, uzdrawiają, dodają otuchy. Są też spotkania życia, te, które przychodzą ze słodyczą i tajemnicą, niszcząc całą naszą równowagę psychiczną i emocjonalną, wydobywając na światło dzienne tę część, której nawet w sobie nie znaliśmy lub której nie mieliśmy odwagi stawić czoła. To spotkania z boskością; od takiej chwili nigdy już nie będziemy tacy sami.
Wiadomości głosowe... Są jednak natrętne i inwazyjne, wchodzą bez pukania. Wolę pisać. Pisanie jest powolniejsze od rozmowy i bardziej cielesne, bo druga osoba jest w naszym umyśle i wyobraźni. Ryjemy na skórze papieru. A kiedy czytamy to ponownie, drżenie emocji powraca. Pisanie jest jak pieszczenie duszy drugiej osoby.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz